از سرزمین شمالی

نوشته شده توسط مهرسام در یکشنبه 16 اسفند1388 ساعت 15:44 | لينک ثابت

آموخته ام ... که بهترین کلاس درس دنیا، کلاسی است که زیر پای پیرترین فرد دنیاست.

آموخته ام ... که وقتی عاشقید، عشق شما در ظاهر نیز نمایان می شود.

آموخته ام ... که تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند کسی است که به من می گوید: تو مرا شاد کردی.

آموخته ام ... که داشتن کودکی که در آغوش شما به خواب رفته، زیباترین حسی است که در دنیا وجود دارد.

آموخته ام ... که مهربان بودن، بسیار مهم تر از درست بودن است.

آموخته ام ... که هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی، نه گفت.

آموخته ام ... که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم.

آموخته ام ... که مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما جدی بودن را انتظار دارد، همه ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم.

آموخته ام ... که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن دست او، و قلبی است برای فهمیدن وی.

آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در یک شب تابستانی در کودکی، شگفت انگیزترین چیز در بزرگسالی است.

آموخته ام ... که زندگی مثل یک دستمال لوله ای است، هر چه به انتهایش نزدیکتر می شویم سریعتر حرکت می کند.

آموخته ام ... که پول شخصیت نمی خرد.

آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگی را تماشایی می کند.

آموخته ام ... که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید. پس چه چیز باعث شد که من بیندیشم می توانم همه چیز را در یک روز به دست بیاورم.

آموخته ام ... که چشم پوشی از حقایق، آنها را تغییر نمی دهد.

آموخته ام ... که این عشق است که زخمها را شفا می دهد نه زمان.

آموخته ام ... که وقتی با کسی روبرو می شویم انتظار لبخندی جدی از سوی ما را دارد.

آموخته ام ... که هیچ کس در نظر ما کامل نیست تا زمانی که عاشق بشویم.

آموخته ام ... که زندگی دشوار است، اما من از او سخت ترم.

آموخته ام ... که فرصتها هیچ گاه از بین نمی روند، بلکه شخص دیگری فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد.

آموخته ام ... که آرزویم این است که قبل از مرگ مادرم یکبار به او بیشتر بگویم دوستش دارم.

آموخته ام ... که لبخند ارزانترین راهی است که می شود با آن، نگاه را وسعت داد.

آموخته ام ... که نمی توانم احساسم را انتخاب کنم، اما می توانم نحوه برخورد با آنرا انتخاب کنم.

آموخته ام ... که همه می خواهند روی قله کوه زندگی کنند، اما تمام شادی ها و پیشرفتها وقتی رخ می دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستید.

آموخته ام ... که بهترین موقعیت برای نصیحت در دو زمان است: وقتی که از شما خواسته می شود، و زمانی که درس زندگی دادن فرا می رسد.

نوشته شده توسط مهرسام در پنجشنبه 24 دی1388 ساعت 18:2 | لينک ثابت

سکوت
بشنو، بشنو، کودکم، سکوت را
سکوتی که موج می‌زند.
سکوتی،
که در آن پَر می‌زنند درّه و پژواک.
و به‌زمين می‌افکند
همه پيشانی‌ها را.
 
 
کمان‌‌ ِ ماه
کمانی از ماه تيره
برفراز دريای بی‌موج.
 
کودکانِ نازاده‌ی من
دنبال می‌کنند مرا.
 
«پدر، نرو! صبر کن!
جوانترينمان جان داد!»
 
آويز می‌شوند به‌مردم چشمم.
خروس می‌خواند.
 
دريا، سنگ شده، می‌خندد
آخرين موجْ خندش را.
«پدر، نرو! ...»
                 فريادهای من
به‌خوشه‌ی سُنبل تبديل می‌شود.

نوشته شده توسط مهرسام در پنجشنبه 24 دی1388 ساعت 17:57 | لينک ثابت

چه دلنگرانی ، گاه ،
وقتی که با منی
و من پیروزتر و سرفرازتر از دیگر مردان !
زیرا نمی‌دانی
که در من است
پیروزی هزاران چهره‌ئی که نمی‌توانی ببینی ،
هزاران پا و قلبی که با من راه سپرده‌اند ،
نمی‌دانی که این ، من نیستم ،
«من»ی وجود ندارد ،
من تنها نقشی‌ام از آنان که با من می‌روند ؛
که من قوی‌ترم
زیرا در خود
نه زندگی ِ کوچک خود
بل تمامی آن زندگی‌ها را دارم ،
و همچنان پیش می‌روم
زیرا هزاران چشم دارم ،
با سنگینی صخره‌ئی فرود می‌آیم
زیرا هزاران دست دارم ،
و صدای من در ساحل تمامی سرزمین‌هاست
زیرا صدای آن‌هائی را دارم
که نتوانستند آواز بخوانند ،
و امروز با دهانی نغمه سر می‌دهند
که تو را می‌بوسد  .

نوشته شده توسط مهرسام در پنجشنبه 24 دی1388 ساعت 17:54 | لينک ثابت

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مهرسام در پنجشنبه 24 دی1388 ساعت 17:36 | لينک ثابت